Ρεάλ Μαδρίτης - Μονακό

Η Ρεάλ Μαδρίτης βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο. Η απώλεια του Super Cup Ισπανίας και ο πρόωρος αποκλεισμός από το Copa del Rey άνοιξαν για τα καλά τη συζήτηση περί κρίσης στη «Βασίλισσα», η οποία χρειαζόταν άμεσα μια πειστική αντίδραση. Και την έβγαλε στο χορτάρι απέναντι στη Λεβάντε.

Απέναντι σε μια ομάδα που παλεύει για την παραμονή της, η Ρεάλ έδειξε διάθεση, ένταση και διάθεση να πάρει τον έλεγχο, όμως το γρήγορο γκολ που θα έδιωχνε το άγχος δεν ερχόταν. Η κυριαρχία υπήρχε, η ουσία όχι. Τη λύση τελικά έδωσε ο Εμπαπέ, ο οποίος στο 58’ κέρδισε πέναλτι και δεν λάθεψε από τα έντεκα βήματα, γράφοντας το 1-0.

Από εκείνο το σημείο και μετά, όλα έγιναν πιο απλά. Το άγχος έφυγε, η αυτοπεποίθηση επέστρεψε και μέσα σε οκτώ λεπτά ο Ασένθιο βρήκε δίχτυα για το 2-0, «καθαρίζοντας» ουσιαστικά το ματς. Οι «μερέγχες» έριξαν στη συνέχεια ρυθμό, διαχειρίστηκαν σωστά το προβάδισμα και κράτησαν δυνάμεις ενόψει της κρίσιμης συνέχειας.

Το βλέμμα πλέον στρέφεται στη Μονακό. Μια νίκη εκεί θα σημαίνει πρόκριση στους «16» του Champions League και –ίσως το πιο σημαντικό– ηρεμία σε μια περίοδο που το πρόγραμμα δεν αφήνει περιθώρια. Ακολουθεί το απαιτητικό εκτός έδρας παιχνίδι με τη Βιγιαρεάλ για τη La Liga, αλλά και η αναμέτρηση με την Μπενφίκα στο «Ντα Λουζ» για την τελευταία αγωνιστική της League Phase.

Η Ρεάλ δεν έπεισε απόλυτα, αλλά έκανε αυτό που έπρεπε: πήρε αποτέλεσμα, ανέπνευσε και συνεχίζει. Σε αυτή τη φάση, αυτό μετράει περισσότερο απ’ όλα.

Δεν υπολογίζονται για το σημερινό παιχνίδι ο δεξιός μπακ Άρνολντ, ο στόπερ Μιλιτάο και ο εξτρέμ/φορ Ροντρίγκο.

Είχε το μυαλό της στη Μαδρίτη; Πιθανό. Προσπάθησε να κρατήσει δυνάμεις ενόψει του κρίσιμου ευρωπαϊκού «ραντεβού»; Κάπως στέκει ως εξήγηση. Θα μπορούσε όμως αυτή η εμφάνιση να θεωρηθεί απλώς μια κακή παρένθεση; Δύσκολα. Γιατί η εικόνα της Μονακό δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά συνέχεια μιας προβληματικής πορείας.

Η ήττα με 3-1 στο Πριγκιπάτο από τη Λοριάν ήταν η έβδομη σε οκτώ αγωνιστικές πρωταθλήματος. Τρίτη διαδοχική εντός έδρας ήττα από τις αρχές Νοεμβρίου. Στοιχεία που δείχνουν ξεκάθαρα ότι κάτι δεν λειτουργεί. Και κυρίως ότι η θητεία του Σεμπάστιαν Ποκονιόλι στον πάγκο αρχίζει να τρίζει επικίνδυνα, πριν καν συμπληρωθεί τρίμηνο.

Δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα, όσο βαριά κι αν είναι. Είναι η συνολική εικόνα μιας ομάδας που συχνά μοιάζει χαμένη στο γήπεδο. Τεράστια δυσκολία στη δημιουργία, αμυντικά κενά που δεν διορθώνονται, έλλειψη συνοχής και ξεκάθαρου πλάνου. Οι τραυματισμοί έχουν παίξει ρόλο, αλλά δεν μπορούν να αποτελούν μόνιμο άλλοθι – καμία ομάδα δεν βγάζει σεζόν χωρίς απουσίες.

Η μοναδική όαση μέχρι στιγμής είναι η πορεία στη League Phase του Champions League. Μόλις μία ήττα σε έξι αγωνιστικές, 19η θέση στη βαθμολογία και ακόμα ζωντανές ελπίδες πρόκρισης. Ωστόσο, χρειάζεται οπωσδήποτε τουλάχιστον μία νίκη στα δύο εναπομείναντα παιχνίδια (με το εντός έδρας ματς απέναντι στη Γιουβέντους να αποκτά χαρακτήρα τελικού). Παράλληλα, η Μονακό διαθέτει τη δεύτερη χειρότερη επιθετική αποτελεσματικότητα της διοργάνωσης με 7 γκολ, περισσότερα μόνο από τη Νάπολι (6).

Το ματς στη Μαδρίτη είναι εξαιρετικά δύσκολο. Η σεζόν συνολικά, ακόμα δυσκολότερη. Και αν η εικόνα δεν αλλάξει άμεσα, τα ερωτήματα γύρω από τον πάγκο δεν θα αργήσουν να γίνουν πιεστικά.

Εκτός ευρωπαϊκής λίστας είναι ο στόπερ Φαές. Τραυματίες οι Χραντέτσκι (βασικός γκολκίπερ), Πογκμπά (χαφ) και Μαουισά (στόπερ). Εκτός αποστολής ο χαφ Καμαρά, που βρισκόταν στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής.